Bij mijn first-author journal papers geef ik een korte uitleg van de figuur en waarom het resultaat belangrijk is. Co-auteurspapers, conferentiebijdragen en preprints houd ik korter.
Voor een complete en doorlopend bijgewerkte lijst, zie Google Scholar, ORCID of NASA ADS via de contactpagina.
2025 路 EGUsphere preprint
Dit is het hoofdartikel over de MONKI-methode. Het presenteert het fysische en numerieke raamwerk van een driedimensionale Fortran Monte Carlo-code voor totale en gepolariseerde gereflecteerde straling, inclusief validatie en toepassingen voor de Aarde en planeetatmosferen.
2026 路 Atmospheric Chemistry and Physics
Deze studie gebruikt MONKI om te kwantificeren hoe driedimensionale wolk-stralingsinteracties satellietproducten voor globale horizontale instraling be茂nvloeden. De studie laat zien hoe horizontaal fotontransport en wolkenvariatie binnen pixels fouten in die producten kan veroorzaken, vooral in sterk variabele cumulusvelden.
2025 路 Atmospheric Measurement Techniques
Deze paper onderzoekt waarom wolkenschaduwen satellietreflectanties kunnen be茂nvloeden, maar grotendeels wegvallen in de TROPOMI absorbing aerosol index. Het verbindt de fysica van 3D-schaduwwerking met een praktische grootheid uit aardobservatie.
2024 路 Communications Earth & Environment
Zonsverduisteringen zijn gebruikt als gecontroleerde lichtverstoringen om te testen hoe ondiepe cumuluswolken reageren op een tijdelijke vermindering van zonlicht. De herstelde satellietgegevens laten zien dat lage wolken snel kunnen verdwijnen wanneer het landoppervlak afkoelt.
Wat de figuur laat zien. De figuur laat het fysische mechanisme achter de ontdekking zien. Wanneer de maan zonlicht wegneemt, koelt het landoppervlak af, verzwakken turbulente warmtestromen, vertragen opwaartse bewegingen en verliezen ondiepe cumuluswolken de energietoevoer die ze in stand houdt.
Waarom dit belangrijk is. Het resultaat is belangrijker dan alleen voor eclipsen. Uit gecorrigeerde satellietgegevens en large-eddy-simulaties bleek dat lage wolken boven land al kunnen reageren op verrassend kleine verminderingen van zonlicht. Daarmee is de paper relevant voor geo-engineering en zonlichtreductie: als verminderd zonlicht ook reflecterende lage wolken laat verdwijnen, kan een deel van de beoogde afkoeling worden tegengewerkt.
2024 路 Atmospheric Measurement Techniques
Dit werk gebruikt TROPOMI-waarnemingen om een klimatologie van directionele oppervlaktereflectie te construeren. Mijn wolkenschaduwvlag droeg bij aan de kwaliteitscontrole van het resulterende aardobservatieproduct.
2022 路 Atmospheric Measurement Techniques
DARCLOS detecteert wolkenschaduwen in TROPOMI-data. Het hoort bij de aardobservatiekant van mijn werk: identificeren wanneer driedimensionale wolkgeometrie be茂nvloedt wat een satelliet waarneemt.
Wat de figuur laat zien. De figuur toont de geometrie waarop DARCLOS is gebaseerd. De wolk die TROPOMI ziet, de werkelijke verhoogde wolkpositie, de zonrichting en de verschoven schaduw op het aardoppervlak worden in 茅茅n lokaal co枚rdinatenstelsel met elkaar verbonden.
Waarom dit belangrijk is. Wolkenschaduwen zijn geen willekeurige donkere pixels, maar voorspelbare 3D-stralingstransportverschijnselen. DARCLOS vertaalt die geometrie naar een praktisch detectie-algoritme, zodat wolkenschaduwsc猫nes kunnen worden gemarkeerd en zorgvuldiger gebruikt in TROPOMI-producten.
2021 路 Atmospheric Chemistry and Physics
Deze paper introduceerde een methode om satellietreflectanties tijdens zonsverduisteringen te corrigeren. Daardoor konden eclipswaarnemingen worden gebruikt als gecontroleerde lichtverstoringen, in plaats van ze als verstoorde data weg te gooien.
Wat de figuur laat zien. De figuur toont de geometrie van de zon- en maanschijf waarmee wordt berekend welk deel van de zon tijdens een eclips wordt afgedekt. De methode houdt ook rekening met waar op de zonneschijf het licht vandaan komt, wat belangrijk is door randverduistering van de zon.
Waarom dit belangrijk is. Deze paper maakte door eclipsen be茂nvloede satellietgegevens wetenschappelijk bruikbaar. In plaats van de maanschaduw als meetartefact weg te gooien, herstelt de correctie satellietmetingen en opent zij de weg om eclipsen als gecontroleerde lichtverstoringen in de atmosfeerwetenschap te gebruiken.
2020 路 Atmospheric Measurement Techniques
Deze paper onderzoekt hoe wolken de UV Absorbing Aerosol Index be茂nvloeden. Het vormt de bredere TROPOMI-context voor mijn latere werk aan wolkenschaduwen en interpretatie van de aerosolindex.
2025 路 EGU General Assembly
Deze conferentiebijdrage presenteert simulaties van spectra en polarisatie van door Venus gereflecteerd licht die relevant zijn voor ESA鈥檚 EnVision-missie, met name voor de VenSpec-H- en VenSpec-U-instrumenten.
2023 路 Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
Dit werk verbindt aanwijzingen voor oceanen in gereflecteerd licht met telescoopvereisten voor toekomstige direct-imaging-missies. Mijn bijdrage bestond uit simulatieresultaten die relevant zijn voor oceaanglint en polarimetrische waarneembaarheid.
2022 路 Astronomy & Astrophysics
Deze paper voorspelt hoe vloeibare oceanen waarneembare sporen kunnen achterlaten in de totale flux- en polarisatiespectra van aardachtige exoplaneten. Het is een van de belangrijkste verbindingen tussen mijn stralingstransportwerk en de zoektocht naar bewoonbare werelden.
Wat de figuur laat zien. De figuur vergelijkt spectra van aardachtige exoplaneten met en zonder oceaanglint. In totale flux kan het oceaansignaal subtiel zijn, maar in polarisatie kan glint een veel duidelijker aanwijzing zijn, omdat oceaanreflectie sterk gepolariseerd is.
Waarom dit belangrijk is. Dit is een van de kernresultaten in mijn exoplanetenwerk: het laat zien hoe we vloeibare oceanen kunnen herkennen in gereflecteerd sterlicht van planeten die we niet als schijfje kunnen zien. De implicatie is dat polarimetrie informatie over bewoonbaarheid kan toevoegen die moeilijk uit helderheid alleen te halen is.
2020 路 Astronomy & Astrophysics
Deze paper onderzoekt hoe het veranderende uiterlijk van de Aarde kan helpen bij de interpretatie van aardachtige exoplaneten die we niet als schijf kunnen zien. Flux- en polarisatiekleuren geven aanvullende informatie over wolken, oppervlakken en oceanen.
2019 路 Astronomy & Astrophysics
Deze paper onderzoekt hoe oceaankleur en kijkgeometrie de flux- en polarisatiekleuren van oceaanplaneten be茂nvloeden. Het legde een deel van de basis om polarisatie te gebruiken in de zoektocht naar vloeibaar water op exoplaneten.
Wat de figuur laat zien. De figuur vergelijkt de polarisatie van oceaanplaneten en droge planeten gedurende een baan. De planeetbeelden en curves laten zien hoe oceaankleur, wolken, oppervlakte-reflectie en fasehoek samen verschillende polarimetrische vingerafdrukken vormen.
Waarom dit belangrijk is. Deze paper legde de basis voor mijn latere werk aan oceaandetectie. Het liet zien dat polarisatiekleuren niet alleen een visueel classificatiemiddel zijn. Polarisatiekleuren kunnen helpen om oceaanplaneten te onderscheiden van droge planeten wanneer totale-fluxkleuren alleen dubbelzinnig zijn.
